Propozycja wykorzystania metody GPR do badań wewnętrznej konstrukcji Wielkiej Piramidy w Gizie

dr Adam Szynkiewicz

Podczas wykładu dr Adam Szynkiewicz przedstawi ogólny zarys budowy geologicznej Płaskowyżu Giza. A także zwróci uwagę na to, że piramidy występują w obrębie kamieniołomów wapieni, około 50 – 70 m nad obecnym poziomem wód w rzece Nil.

Podczas przygotowywania terenów pod budowę piramid w Gizie, przypowierzchniowe formy krasowe zostały ścięte. Dokładne obserwacje geologiczne pozwalają na stwierdzenie, że piramidy nie były budowane na powierzchniach płaskich, wyrównanych. W obrębie piramid są pozostawione cokoły (rdzenie) naturalnych skał wapiennych, które zostały uformowane w stopnie tarasów. Dopiero dookoła takiego „rdzenia” układano bloki wapienne, kształtując formę piramidy. Teza ta pozwala domniemywać, że np. do budowy Wielkiej Piramidy w Gizie nie potrzeba było około 2 500 00 bloków wapiennych (jak się tradycyjnie uważa), a być może tylko 1/3 tej liczby. Istnieje otwarte pytanie: jak wysoko sięgają naturalne skały pod Wielką Piramidą? Z dotychczasowych obserwacji wynika, że co najmniej do wysokości tzw. Komory Królowej. A może sięgają wyżej, aż do podstawy tzw. Komory Króla??

Taki wapienny rdzeń piramidy niewątpliwie ułatwiałby dostarczenie wielkich bloków granitowych do budowy tej konstrukcji i uniemożliwia „rozjechanie się” całej konstrukcji piramidy pod naciskiem wspomnianych bloków granitowych oraz bloków wapiennych całej konstrukcji piramidy. Innym istotnym pytaniem jest: czy oprócz znanych pustych przestrzeni wewnątrz Wielkiej Piramidy znajdują się jeszcze jakieś inne komory, korytarze itp.?

Aby odpowiedzieć na to pytanie, dr Adam Szynkiewicz proponuje „prześwietlenie” Wielkiej Piramidy w Gizie przy pomocy fal EM metodą GPR. Projekt taki został opublikowany w 2008 roku na konferencji w Birmingham oraz został wręczony Najwyższej Radzie Starożytności w Kairze. Założeniem projektu jest wykonanie profilowań GPR, w odstępach co 1 m, na każdej zewnętrznej powierzchni „ścian” piramidy. Do badań będzie zastosowana antena o centralnej częstotliwości 15 MHz, pozwalająca na uzyskanie echa fal EM z odległości 240 m. Pokazane będą przykłady konstrukcji aparatury w zastosowaniu do badań Wielkiej Piramidy. Zebrane dane będą przetwarzane w systemie 3D oraz w systemie 2D. Dr Adam Szynkiewicz pokaże przykłady analizy danych GPR z Płaskowyżu Giza oraz wyniki badań GPR na przykładzie modelu jednej z piramid w Meksyku.

Teraz czytasz: Propozycja wykorzystania metody GPR do badań wewnętrznej konstrukcji Wielkiej Piramidy w Gizie

Serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na wykorzystywanie plików cookies. Dowiedz się więcej.